CHANNEL ZERO 1990 - 2009




  • DE GEBOORTE VAN CHANNEL ZERO


    Channel Zero was een rasechte Belgische band, alle leden kwamen uit Brussel, de enige stad waar walen en vlamingen samen een pint pakken.

    Op 1 maart 1990 smolten twee bestaande Belgische groepen samen.  Het trio : Patrice Hubloux (gitaar), Tino Olivier de Martino (bassist) en drummer Phil Baheux hield Sixty Nine voor bekeken, en Franky De Smet Van Damme (zanger) en Xavier Carion op gitaar verlieten samen Bacteria.

    Xavier, Tino, Patrice en Phil waren franstaligen enkel Franky sprak vlaams.  Zo'n gemengde bandsamenstelling had volgens Franky een positieve uitwerking op de creativiteit.   
    Omdat de ideeën van dit vijftal sterk uiteen liepen was er in het begin vaak ruzie over de muzikale weg die ze wilden volgen.

    Na een half jaar hadden ze vier nummers af : "Inspiration To Violence" ; "Save Me" ; "Tales Of Worship" en "Run With The Torch", die werden met behulp van producer André Gielen op demo gezet.

    Het logo van Channel Zero werd ontworpen door Ronny "Arjunah" Ponnen.  Het logo was er eerder dan de bandnaam.  Die werd uiteindelijk gevonden in de song van Public Enemy : "She Watch Channel Zero ?!"  

    In januari 1991 kwam deze zeer goed klinkende vier song tape onder de groepsnaam "Channel Zero" in omloop, er werden zo'n 1000 exemplaren van verkocht via mailorder.

    Het Duitse Shark label raakte geïnteresseerd in de groep door de uitstekende reacties die de demo in diverse muziekbladen kreeg.  Oktober 1991 besliste Channel Zero om met Shark in zee te gaan.

    André GielenAndré GielenNovember van datzelfde jaar doken ze twee weken de RA. SH studio te Gelsenkirschen in met producent Ulrich Pösselt met tien songs (waaronder de vier demo nummers) onder de arm.  Omdat hun demo-producent André Gielen gezorgd had voor een prima sound wilden ze hem er absoluut als co-producer bij hebben.  Hij kon Ulli precies duidelijk maken welk geluid Channel Zero wilde.  Het eindresultaat was on-Belgisch goed.  De eerste full cd Channel Zero was geboren en de groep kon opnieuw doen wat ze liefst deden, live gaan spelen.

    Het enige wat roet in het eten dreigde te gooien was Franky's legerdienst die hij nog diende te vervullen.  Gelukkig werd hij afgekeurd -wegens z'n lange haren- en mocht hij z'n burgerdienst vervullen waardoor hij gewoon in de weekends kon blijven optreden.

    STIGMATIZED

    Maart 1993 was Channel Zero klaar met de opnames van hun nieuwe cd "Stigmatized" in de T&T Studio te Gelsenkirschen.

    Wolfgang StachWolfgang StachDe cd is echter pas vier maanden later definitief af omdat Wolfgang Stach (Pantera, Virgin Steele) voor Channel Zero een minder geschikt producer was gebleken dan oorspronkelijk gedacht.

    Wanneer Vinnie Paul (drummer van Pantera) de ruwe mix van "Stigmatized" te horen kreeg nam hij meteen contact op met de groep om de remix te mogen doen.

    Vinnie en FrankyVinnie en FrankyFranky DSVD trok in z'n eentje naar Vinnie's studio in Nashville, Tennessee om vanuit het basisgeluid de nummers stuk voor stuk te mixen.  Rekening houdend met de wensen die de andere groepsleden aan Franky op een briefje hadden meegegeven.

    De cd zou eerst "Stigmatized for life" heten maar werd ingekort tot Stigmatized omdat het gemakkelijker te onthouden viel.

    Het album kwam uiteindelijk op 16 augustus 1993 uit.

    Peter Iterbeke (links)Peter Iterbeke (links)Ondertussen had een van de schaarse personeelswisselingen plaatsgevonden binnen Channel Zero.  Patrice Hubloux werd vervangen door Peter Iterbeke.  Die bleek echter niet bij de groep te passen en er werd besloten om als kwartet door te gaan.

    Channel Zero moest het vooral van z'n live optredens hebben.  De toeschouwers die hen nog niet kenden verlieten telkens vol bewondering de zaal, en de eigenaars van diezelfde zalen wilden hen absoluut opnieuw boeken.

    UNSAFE

    In het najaar van 1994 kwam het derde Channel Zero album Unsafe op de markt.  Het was de eerste cd die verscheen bij het Belgische platenlabel Play It Again Sam. 

    Franky en XavierFranky en XavierVolgens Xavier waren de twee albums die bij Shark waren uitgebracht een artistieke ramp.  "We mochten geen producer kiezen, dus klonken we als elke andere Duitse schijtband."

    Bij Shark was Channel Zero inderdaad slechts één van de vele heavy bands.  Bij Pias zagen ze de groep als een prioriteit.  Ze boden hen een aantal mogelijkheden die ze vroeger niet hadden. 

    Richard 23Richard 23Richard 23 van Front 242 had aan Xavier Carion gevraagd om de gitaarpartijen op het "Holy Gang" project in te spelen.  Diezelfde Richard 23 was verantwoordelijk voor alle samples op "Unsafe" van Channel Zero.

    Billy MilanoBilly MilanoVerder droeg ook Billy Milano z'n steentje bij tot het album.  Hij viel te horen op het nummer "Bad To The Bone".  Franky kende Billy van de tournee die ze samen deden met M.O.D. en The Spudmonsters.  Omdat hij net een vierdaagse promotour door Europa deed vonden ze het bij Channel Zero een goed idee Billy bij het nummer te betrekken.  De tekst werd overigens geschreven tijdens de autorit van Amsterdam naar de opnamestudio in Verviers.

    Op tekstueel vlak verschilde "Unsafe" nogal van de vorige twee cd's van Channel Zero.  Op de een of andere manier handelden de lyrics allemaal over situaties of aspecten van het leven die je als onveilig kan beschouwen, vandaar ook de titel van het album.

    Michael BarbieroMichael BarbieroDe mix van "Unsafe" was in handen van Michael Barbiero een van de grote namen in het rockcircuit.  Voor de produktie werd opnieuw gekozen voor de studio van André Gielen in Verviers.

    Met het nieuwe album maakte Channel Zero z'n live reputatie verder waar. 

    Er kwam eindelijk verandering in de manier van touren.  Waar ze vroeger van hot naar her reden in één of twee bestelwagens, of mee moesten met het vervoer van de andere bands waar ze mee op tournee gingen konden ze voortaan beschikken over een tourbus die hen naar hun vele bestemmingen zou brengen.

    Teddy HillaertTeddy HillaertVanaf nu beschikte Channel Zero met Teddy Hillaert (momenteel boekingsagent bij Live Nation) ook over een heuse manager.  Wat vooral zanger Franky DSVD een pak minder heen en weer geloop opleverde.

    Ice TIce TDe nieuwe cd bracht de live bal deftig aan het rollen.  Zo mochten ze Pukkelpop openen en speelden ze zich op 1 en 2 juli 1995 in de kijker op het dubbelfestival Torhout/Werchter als vervanger van de band Live.  Daar bleek dat Ice-T hoog op liep met het Belgische gezelschap.  Er was zelfs sprake van een samenwerking tussen Bodycount en Channel Zero. 

    Na T/W mocht Channel Zero openen in de Paradiso van Amsterdam voor Biohazard.  Ze speelden ook op uitnodiging van Dave Mustaine twee Franse avonden als special guest voor Megadeath.

    In september trok Channel Zero voor drie weken naar Australië voor een clubtour van negen concerten Down Under.

    Body Count + Channel ZeroBody Count + Channel ZeroZe trokken effectief mee op Europese tournee in het voorprogramma van Body Count.

    Channel Zero werd door het Engelse tijdschrift Metal Hammer uitgekozen om een optreden te verzorgen in de Brixton Academy.  Dat verliep zo goed dat de Engelsen hen voor een clubtournee met Life of Agony wilden hebben.  Wegens organisatorische redenen ging het ganse opzet uiteindelijk niet door.

    Een van de vreemdste optredens van Channel Zero (in 1996) was dat in de gevangenis van Antwerpen voor een negenenzestigtal gedetineerden.  Iets wat Franky later omschreef als Jailhouse Rock.


    BLACK FUEL

    Aanvankelijk zouden de opnames voor het vierde album in New York gebeuren.  Uiteindelijk belandde het gezelschap in Nederland.

    Jason CorsaroJason CorsaroEr werd gekozen voor de Amerikaanse producer Jason Corsaro (oa Soundgarden, Metallica, Guns 'n Roses). 

    Power Station Studio todayPower Station Studio todayChannel Zero vertrok eind '96 naar de befaamde Power Station Studio's in New York.  Omdat ze de voorbije jaren in heel wat opnamestudios geweest waren vonden ze het verdacht dat dit de eerste studio was waar je door het glas tussen de controle kamer en de opnameruimte met elkaar kon spreken.  Achteraf zouden ze vernemen dat de studio nog niet af was, hij was nog in aanbouw.

    Op de koop toe bleek Jason C. niet vies van een lijntje coke meer of minder waardoor z'n beoordelingsvermogen niet echt je van het was.

    Na drie dagen ellende zei Channel Zero de Amerikaanse studio noodgedwongen af.  Ze wilden absoluut het risico vermijden niet 100% tevreden te zullen zijn over het resultaat van hun vierde album.

    Uit pure frustratie vloeiden drie songs vlotjes uit de pen in Amerika : Fool's Parade, "Misery" en "Multiflower Nursery".

    Attie BauwAttie BauwDe groep keerde met een moraal beneden alle peil terug naar huis.  Op de terugweg kocht Franky zich een Aardschok magazine waarin hij tot z'n grote verbazing merkte dat Attie Bauw (hun eerste keuze als producer, die helaas niet op het lijstje met kandidaten stond waaruit ze van Pias hadden mogen kiezen) een Hollander was en geen Amerikaan zoals de groep altijd had gedacht.

    Uiteindelijk belandde de groep gedurende een vijftal weken in de Nederlandse Wisseloord Studio's met Attie achter de knoppen.

    De single "Fool's Parade" werd als voorbode voor het full album Black Fuel uitgebracht.  Het nummer had na veertien dagen reeds meer dan duizend exemplaren verkocht en dat in een land met een niet single kopend publiek.

    Tussen de single release en de eigenlijke Black Fuel cd lagen twee maanden.

    Anders dan op de vorige Channel Zero albums zijn de twaalf nummers tegelijkertijd opgenomen in plaats van laag over laag.  Attie vond dat hun kracht in de live-performance zat en dat die op die manier moest worden overgebracht op de cd.

    De hoesfoto kwam van een mislukte scan.  Het was het hoofd van iemands vader waarop je de ogen kon zien, iets wat je op een röntgen-foto normaal niet ziet.

    Van "Black Fuel" werd een clip gedraaid op een boorplatform in zee.  Producer was Jan Bultheel die net de videoclip van "Free Tyson Free" van Holy Gang had ingeblikt.

    Patrice HublouxPatrice HublouxBlack Fuel werd opgedragen aan Patrice Hubloux die samen met Channel Zero aan de wieg stond van de groep en in '97 door een arbeidsongeval om het leven kwam.

    Met dit album keek Channel Zero meer over de landsgrenzen dan ooit voorheen.  Enkel de toekomst zou uitwijzen of 1997 het jaar van de grote doorbraak zou worden voor de beste metalband die België ooit gekend had.

    Eindelijk leek het te gaan gebeuren, 1997 zou het jaar worden van Channel Zero.  De vierde cd Black Fuel werd unaniem op lovende recensies (1), (2),onthaald, de groep was voor het eerst voor de volle 100% tevreden over de cd, optredens ontaardden steevast in een wild feestje en als kers op de taart kon de band als special guest van Bodycount mee de hort op.

    THE END

    Groot was dan ook de verbazing toen eind augustus het bericht de wereld werd ingestuurd dat Channel Zero er de brui aan gaf.  De groep opheffen op het toppunt van z'n kunnen bleek niet zo maar een impulsieve reactie.

    Na de cd opnames waren de verwachtingen om in het buitenland te scoren hoog gespannen.  De respons op het album was uitstekend en de concerten denderend.  Het was dan ook een onaangename verrassing dat de verkoop van de cd ondermaats bleef.  De groep was op een punt gekomen dat ze voelden dat ze als het ware ter plaatse bleven trappelen.

    Zelfs de euforie voor Channel Zero van Dave Mustaine en Ice-T mocht niet meer baten.  Ice-T wilde de groep nog laten touren in het Amerikaanse gedeelte van de Bodycount tour maar zonder verdeling van Black Fuel op de Amerikaanse markt en financiële support van de platenfirma kon dit jammergenoeg niet doorgaan.

    De gemiste Amerikaanse kans en de tegenvallende verkoop van Black Fuel deden Channel Zero uiteindelijk de das om.

    De druk binnen Channel Zero om te slagen met de vierde cd was dusdanig groot geworden dat Franky het zelfs als een opluchting ervaarde om er mee te kappen.

    Ook aan het feit dat alle groepsleden reeds met iets anders bezig waren dan Channel Zero kon je merken dat de band op z'n einde liep.

    D.S.V.D. en Phil: Marktrock Leuven 1997D.S.V.D. en Phil: Marktrock Leuven 1997Channel Zero eindigde in schoonheid, het bewijs daarvan vormde de succesvolle afscheidstournee met bijbehorende live-cd die opgenomen werd op Marktrock Leuven in augustus 1997.

    Na deze laatste reeks concerten viel het doek definitief over Channel Zero.




    DEFINITIEF ?!?


    In maart 2009 richtte Sam Sixtus een Facebook pagina op waarop men kon inloggen om te proberen een reünieconcert van Channel Zero af te dwingen.  Die facebookpage had in korte tijd zo'n grote aanhang gekregen dat de groep in juni 2009 met het verrassende bericht aan kwam draven dat Channel Zero ook effectief een eenmalig reünie concert zou gaan doen in de AB te Brussel.

    Het was afwachten wat de reactie van het publiek zou zijn nu Channel Zero na twaalf jaar afwezigheid van de podia opnieuw opdook.  Wat volgde was een ware stormloop voor tickets.  Uiteindelijk verkocht Channel Zero zes maal de grote AB zaal uit in minder dan twee uur tijd !  Meteen een nieuw record in het dertigjarige bestaan van de Ancienne Belgique. 

    CHANNEL ZERO IS BACK: Mikey / Phil / Franky / OlivierCHANNEL ZERO IS BACK: Mikey / Phil / Franky / OlivierIn januari 2010 is Channel Zero definitief back to kick ass !  Xavier Carion die kampt met gehoorproblemen wordt vervangen door Mikey Doling (ex Soulfly) op gitaar.